młotek sędziowski

IX GNs 1/14 – cel ochrony art. 111 Kodeksu wyborczego

13 czerwca 2017

Postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 20 października 2014 r., wydane w sprawie IX GNs 1/14

Teza

Artykuł 111 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.) nie chroni dóbr osobistych kandydatów, a jedynie prawo wyborców do bycia nieokłamywanym w trakcie kampanii.

Komentarz

Sąd Okręgowy w przedmiotowym orzeczeniu wskazał m. in. na dobra chronione przez Kodeks wyborczy. Ciekawym pozostaje podejście Sądu Okręgowego, który wskazał na cel, do którego ochrony zmierza art. 111 Kodeks wyborczy. Sąd Okręgowy wskazał, że chronionym dobrem nie są dobra osobiste kandydatów biorących udział w wyborach, lecz prawo wyborców, którzy powinni otrzymywać w trakcie kampanii wyborczej rzetelne informacje.

Takie podejście odrywa instytucję art. 111 Kodeksu wyborczego od instytucji ochrony dóbr osobistych uregulowanej w art. 24 KC. Z podejściem zaprezentowanym przez Sąd Okręgowy należy się zgodzić. Niewątpliwie całość Kodeksu wyborczego dąży do ochrony wyborców, ich praw informacyjnych oraz uprawnień do świadomego podjęcia decyzji. Nie można jednak w całości odrywać instytucji art. 111 Kodeksu wyborczego od drugiego jej celu, jakim jest ochrona dóbr osobistych kandydata. Jest to oczywiście cel dodatkowy, osiągany niejako przy okazji celu głównego. Jeżeli w ramach art. 111 Kodeksu wyborczego dojdzie do sprostowania nieprawdziwej informacji oraz przeprosin, nie ma podstaw do wytoczenia powództwa o ochronę dóbr osobistych w oparciu o art. 24 KC. Ustawodawca w art. 111 § 1 pkt 5 Kodeksu wyborczego wskazuje, że jedną z sankcji związanych z dokonanym naruszeniem jest „nakazanie przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone”. Ustawodawca łączy więc art. 111 Kodeksu wyborczego z ochroną dóbr osobistych konkretnych podmiotów.

W wydanym postanowieniu Sąd Okręgowy nie uwzględnił tego celu dodatkowego uregulowania zawartego w art. 111 Kodeksu wyborczego. Ograniczanie celu ochrony jedynie do prawa wyborców do bycia nieokłamywanym w trakcie kampanii jest więc niezasadne.

Kwestia relacji zachodzących pomiędzy art. 111 Kodeksu wyborczego a ochroną dóbr osobistych z art. 24 KC pozostaje niezwykle skomplikowana. Stanie się też na pewno przyczynkiem do odrębnego wpisu.

 

Komentarze (0)

Ten wpis jeszcze nie został skomentowany.
Dodaj pierwszy komentarz poniżej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *